Monday, 11 July 2016 00:00

 

Υπάρχουν νύχτες που οι του Αστέρα ουρλιάζουν στο σκοτάδι
και δεν ζητάν απ’ το φεγγάρι ούτε ένα χάδι
ούτε φως• κυλιούνται στη λάσπη που `χει κάτω
σ’ αυτό που o χρόνος και ο Πηνειός φτιάξανε βάλτο.

Βράδυ πέμπτης. Μια τελευταία μπυρίτσα στο κέντρο της μητρόπολης, πριν ανηφορίσουμε για το φεστιβάλ. Να οριστικοποιηθούν τα ραντεβού. Να δούμε τι έχει πάρει ο καθένας και η καθεμιά. Να μοιραστούμε τα πουκάμισα. Να προβάρουμε τα καινούργια συνθήματα. Δυστυχώς ένα διαρκές ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ καθιστούσε αδύνατη τη συγκέντρωση πληροφοριών από τους Ξεβρακωτέλες που βρισκόντουσαν ήδη στο θεσσαλικό κάμπο.

Οι αναπτήρες πάνε πέρα δώθε, οι σταγόνες από τα παγωμένα ποτήρια νότες δροσιάς, οι κουβέντες και τα χαχανητά χάνονται στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου. Χαζολογώντας, το έμπειρο μάτι του Ντι πιάνει τον δάσκαλο που σκάει με ένα βήμα γεμάτο αναποφασιστικότητα. Ο μετέωρος βηματισμός του σαν να βγαίνεις σε αιφνιδιασμό και να αρχίζεις να σκέφτεσαι πως θα τελειώσεις τη φάση, φαντεζί ή ουσία, κάρφωμα ή απλό λέι απ. Και σε κλάσματα του δευτερολέπτου να προσγειώνεσαι ανώμαλα στο έδαφος προσπαθώντας να καταλάβεις τι ακριβώς δεν πήγε καλά. Κατάκοπος, σωριάζεται στην καρέκλα, σκουπίζει τον ιδρώτα από το μέτωπο και το ξεφουρνίζει: «ξεχάστε το Στόμιο τσακάλια». Πριν προλάβουμε να κοιταχθούμε απορημένοι συνεχίζει: «Τσάγεζι θα το λέμε, όπως ήταν η παλιά τούρκικη ονομασία του. Από το Çay (ποτάμι) και το ağzı (το στόμα) που σημαίνει “το στόμα του ποταμού”». Ο Τεό μη μπορώντας να πιστέψει αυτό που συμβαίνει, σπάει: «Δάσκαλε, καλή η αναφορά, αλλά σαν να μην έχεις διαβάσει το χαρτί με τα συνθήματα. Ποιο Τσάγεζι; Τσάγεζι χού; Αστέρα θα σ’ ακολουθώ ακόμα και στο Στόμιο…Ξεστραβώσου, προλαβαίνεις».

Παρασκευή, και οι τελευταίοι/-ες, αστέρα ανεβήκαμε μέχρι τη Θεσσαλία, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ και στήσαμε αντίσκηνα σε εξότικ παραλία, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ, φορέσαμε πουκάπισα σα να τανε Χαβάη, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ γιατί η σοβαροφάνεια στο λέω μας τη σπάσει ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ να οι αγκαλιές, να τα χαμόγελα, να οι μπύρες, να και ο Φας μεταγραφή της τελευταίας στιγμής και να πάλι οι μπύρες, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ και τραγουδάμε μεσ' τα σκοτάδια… Στόμιοοοοοο…..Σερσέ λε κουπ …Νταμπλ και πτώση δεν έχει ξαναγίνει.

Την επομένη, κεφάλια γεμάτα χρυσάφι. Μπύρες και αουτάν συνδυασμός εγγυημένης καταστροφής. Την ώρα που η συνέλευση των ομάδων κανόνιζε τη δημιουργία φόρουμ προκειμένου να συζητήσει τα τεθέντα προς κουβέντα ζητήματα, στο μπαρ της παραλίας ο τυπάς με το ροζ αδιάβροχο, την εκλεκτή του παρέα και τον Φας πίνουν δίχως σταματημό. Ο Ντρόγκ με το ψάθινο καπελάκι του, αλά μπρατσέτα με τον Φας, ξεκινάει να χτίζει: «ο μύθος είναι η αλήθεια μέσα στο ψέμα, και η αλήθεια αυτού του μύθου είναι πολύ απλή: η μαγεία υπάρχει. Φορ μαγικό σαν το Φας δεν έχετε ξαναδεί». Πριν τελειώσει, μοιράζει ήδη τα αν-αστεράρια του, ένα γύρο σφηνάκια στο καθένα και την καθεμιά, στήνοντας σιγά σιγά τη τελετή…Σβηστή η εξέδρα μας το Σαββάτο, μη και κομπλάρει ο πρωτάρης Τηγανίτης και φύγαμε για ημιτελικό.Ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ, άλλος κόσμος αυτά τα στούκας, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ, καταχνιά από το πόνγκο, ζζζζζζζζζζζζ, ζζζζζζζζζ, ζζζζζζ γύρω χαράζει, μπουκάλι που αδειάζει μάτια βαριά, φωνή βραχνή…από το «Hello-ου Hello-ου Hello-ου, δεν θέλουμε την εκτροπή του Α- Hello-ου».

Πρωινό Κυριακής, σουλάτσο στα στενά του Στομίου. Κοινωνική απεύθυνση γαρ, ο καφενές πεδίο ζύμωσης αλκοολούχων ενώσεων, το χωριό μοιρασμένο με την παρουσία μας, γλυτώσαμε όμως απ’ τη φωτιά των απείθαρχων -«βάλτε φωτιά στα ξερά και τα χλωρά κάψτε αντίσκηνα και στρώματα και τρέξτε με κουβά». Κουτρουβάλα στο μπιτς-μπαρ και να σου τα διλήμματα. Χορός ή μπάλα; Ποτάρες και λικνίσματα ή μπάλα με 67 βαθμούς, νταλάκα και κίνδυνο αφυδάτωσης; On your feet you feel the beat μουρμούριζε ο Ντίο, σε ρυθμό Overkill, στο μπιτσόμπαρο. Με τα ψέματα, φύγαμε για τελικό με Λιμπερτά. Ο χορός στα χωράφια ξέφρενος, το τύμπανο βαράει δίχως αύριο, συνθήματα χωρίς σταματημό, γκολ ποίημα ο Φας. ΝΤΑΜΠΛ & ΠΤΩΣΗ δεν ξανάγινε. Δικαιωμένος ο Ντρόγκ σκορπίζει χαμόγελα και αν-αστεράρια, και φωνάζοντας «η μαγεία υπάρχει ρεεεε» αρχινά εκστασιασμένος την καπνογονοβασία…

Για να `χει ο αντίφας παραμύθι που να πείθει
ότι χαθήκανε στο βούρκο όλοι οι μύθοι
και θα μείνουνε για πάντα εκεί θαμμένοι
με το ερπετό μονάχο να τους περιμένει.

Αποχωρισμός, ένταση, μελαγχολία. Ένα «θα σε περιμένω σε έναν ιδανικό κόσμο χωρίς κουνούπια» και η επιστροφή ξεκινά. Μοναδικός απών το φίδι μας που γυρνοβολά στους βάλτους και τις καλαμιές του Στομίου, κρατώντας τις ιστορίες από το φεστιβαλ φυλαχτό για τις επόμενες παρέες του … Μέχρι το επόμενο αντάμωμα,

«Όταν θα νιώσεις όπως ένιωσα εγώ,
το κύπελό μου όταν γίνει και δικό σου,
όταν θα παίξεις ένα βράδυ Κυριακής,
με τον Αστέρα για αντίπαλό σου.
Τότε να ξέρεις Προοδευτική εγώ,
μπλουζάκι θα φορώ με το λογότυπό σου,
θα ονειρεύομαι Σαλόνικα μετρό,
στάση να κάνει έξω απ’ το γήπεδό σου»

 

Save

Save

Save

Save

Save

Monday, 11 July 2016 00:00

Aπο το 2ο Αυτοοργανωμένο Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος και Σεξουαλικότητας : LGBTQI+.Pride Κρήτης

 

 

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Monday, 11 July 2016 00:00

 


 

 

Υπάρχουν ήττες πιο θριαμβευτικές από νίκες.